บทที่ 157 เขียนทับทุกความทรงจำ (NC18+)

น้ำตาที่รื้นอยู่บริเวณขอบตาของอิงดาวไม่อาจกักเก็บไว้ได้อีกต่อไป หญิงสาวสะอื้นไห้ออกมาอย่างไม่อาย ความหวาดกลัวและบาดแผลที่ฝังลึกในเพนต์เฮาส์แห่งนี้ค่อย ๆ มลายหายไปเมื่อได้สบกับแววตาเปี่ยมรักและสำนึกผิดอย่างสุดหัวใจของผู้ชายตรงหน้า

“ดาว... ยกโทษให้คุณแล้วค่ะ”

เสียงหวานสะอื้นแผ่วเบา สองมือเล็กยกขึ้นก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ